Vuurwerk

In mijn buurt is een ijzerhandel met een aardige eigenaar. Hij is altijd vrolijk, lijkt zich niet te ergeren aan wat mis is in de maatschappij, en kopieeert  voor deez en gene zijn cd's met wereldmuziek, die regelmatig door de deur van zijn winkel de straat door galmen. Ik ben vaak verbaasd over zijn levenshouding, omdat ikzelf me druk maak om talloze zaken die ik niet vind deugen en die  daarom mijn stemming bederven. Maar G wuift alles weg met de opmerking. "Het heeft geen zin om je druk te maken, de mens leert niets en de wereld blijft een zooitje en dat moet je accepteren!" Vervolgens maakt hij een pasje op zijn wereldmuziek en gaat verder waar hij mee bezig is. Ik moet dan lachen en benijd hem om zijn levenskunst! 
Tegen de jaarwisseling verandert mijn bewondering voor G echter in weerzin.
De winkel van G puilt dan aan alle kanten uit van het vuurwerk, waar mensen in rijen voor staan te wachten. 

Scharrelei is niet perse diervriendelijk!

Niet ieder scharreleitje is diervriendelijk!

Lang heb ik erover gedaan om de scharrelei"industrie" te begrijpen. Eieren kopen was voor mij vaak een tijdrovende bezigheid. Nu gaat het gelukkig beter.

Het woord scharrelei is de laatste jaren helaas geinflateerd. De eitjes die dit etiket opgeplakt krijgen, met bijvoorbeeld de indicatie "vrije uitloop" en een lieftallig groen landschapje, zijn van kipjes die nog steeds een dieronvriendelijk leven leiden.

Herman Cohen

Herman Cohen was een bijzondere, integere, aimabele man. Hij is alweer een aantal jaar geleden gestorven. Ik denk vaak aan hem terug.

Herman was zionist en emigreerde vlak voor het uitbreken van WO2 naar Palestina om daar als bouwtekenaar en opzichter in dienst van het Britse leger te werken. Hij kon nog net met de laatste boot mee. Het zionisme was een politieke beweging die zich tot doel stelde joden overal verspreid in de wereld ertoe te bewegen zich in Israël te vestigen. Uiteindelijk zou het zionisme, mede in samenhang met WO1, in belangrijke mate bijdragen tot de stichting van de Staat Israël in 1948.

Herman vond de zionistische ideologie indertijd prachtig. Wat was er mooier dan om een land met gelijkgestemde mensen met vereende krachten van de grond af op te bouwen. Als opzichter werkte Herman nauw samen met de Palestijnen in een prettige verstandhouding.

In 'zijn boek Jood in Palestina' lezen we over deze situatie en de ontspannen omgang tussen de Joden en Palestijnen in de tijd voor de onafhankelijkheidsoorlog van 1948. Het is een sfeer waar we ons tegenwoordig niets bij voor kunnen stellen. Sluipenderwijs kwamen de verhoudingen tussen Joden en Palestijnen echter steeds meer onder spanning te staan. Herman beschrijft op een gevoelige manier wat de toenemende beheersingsmaatregelen van het zionistische beleid betekende.

Met het Zionisme in het vaandel van de de naoorlogse ontwikkelingen ging Herman dan ook steeds minder betrokkenheid voelen. In 1948 keerde hij terug naar Nederland.
Herman zou de huidige opstelling van de staat Israel krachtig afgekeurd hebben.

 Hierbij post mortem mijn eerbetoon aan vriend Herman!

Waardevolle boeken

Er zijn boeken die je niet weg wilt doen vanwege hun bijzondere literaire kwaliteit of waarvan je weet dat ze je intellect scherpen. Zoals:

Nederlands dierenleed spoedig voorbij!

21-12-2011

Er waait een wijze en bijzondere wind door Nederland.

Afgelopen week is er een 114 team van 50 politiemensen begonnen met de jacht op dierenmishandeling.
Ik heb hoge verwachtingen. Er valt een last van me af!
Weg met de kiloknallers, weg met de 2 voor 1 slogans en weg met de onbeschaamde hoeveelheid vleesopslag in de vitrines van supermarkten.

Geen uitbraken meer van epidemieën door het ongebreidelde gebruik van antibiotica.  Geen dierentuinen meer en dierproeven in laboratoria.
Wat zal Nederland er paradijslijk gaan uitzien! Nergens meer megastallen, de koetjes en varkentjes in de wei, de kipjes op het erf.

Met deze nieuwe respectvolle houding...

voedsel als speculatiemiddel voor koerswinst

Steeds vaker lezen we verontrustende berichten over voedseltekorten.
Dat deze voor een deel veroorzaakt worden door de Westerse toeeigening van grond in o.a. Afrika en Latijns-Amerika en Indonesie, ten behoeve van de produktie van soja als veevoeder voor Westers vee, is inmiddels wel bekend.

Maria Goos

In het programma Profiel op 26 oktober 2011 was een portret van Maria Goos, een begenadigd scenarioschrijfster te zien. We zagen een mens van vlees en bloed, die vreselijk veel houdt van haar vak. We zagen haar ideologische opvattingen, haar worsteling met het schrijven, haar successen en afwijzingen. Tussendoor

aanklacht tegen de overheid

Roken, teveel drinken, te weinig beweging en te vet eten; "een mens hoort zelf verantwoordelijkheid te nemen voor zijn gezondheid", is tegenwoordig het maatschappelijke en politieke motto. 
Toch is dit maatschappelijk debat over sancties tegen mensen die hun eigen gezondheid om zeep zouden brengen hypocriet. Want hoe zit het dan met sancties tegen ziekmakend voedsel en de kapitaal verslindende pr daaromheen?

Hoe krijgen we meer vrijwilligers op onze tuingroep Zonnehoek

12 december 2011

Hoi redactie website,

Gaarne plaatsen op de Zonnehoekwebsite

Van Marianne van Steekelenburg, tuin 21

Onbekend maak Onbemind!

In het artikel van Paula van der Pol in de Zonnehoekkrant van de winteredite 2011 staat op pagina 13 een oproep "hulp", in verband met de noodzaak tot meer vrijwilligers, omdat het water aan de lippen staat van een aantal onbezoldigde krachten die Zonnehoek draaiende houden. Een overbelast secretariaat, een tekort aan bestuursleden, etc., etc. De oproep klinkt reëel, want het zijn vaak dezelfde mensen die zich al heel lang, of nieuwelingen wat korter, voor Zonnehoek inzetten en met niet mis te verstane taken die zeer tijdrovend zijn.

"Het blijft toch allemaal liefdewerk oud papier", zou mijn wijze moeder hebben gezegd, "met bovendien niet het resultaat dat  de inspanning zou moeten opleveren", ( zij wees dan hoofdschuddend naar mij…).

Het moet worden gezegd en ik pleit mezelf niet vrij, dat onze onbezoldigde vrijwilligers vaak

lage inkomens minder toegang tot kennis

Email aan de directie OBA


5 december 2011

Geachte directie  van de Openbare Bibliotheek van Amsterdam

Wat een schok om te moeten lezen dat in 2012 voor het onbeperkt lenen van boeken het jaartarief bijna verdubbeld wordt van Euro 27,50 naar Euro 50 en dat er een leenbeperking komt van 8 exemplaren per keer.

Het adagio van de regering is dat onze kennismaatschappij onvoldoende bekwaam is om de huidige kennisvraagstukken het hoofd te bieden en dat we juist daarin zouden moeten investeren!
Het tegengestelde blijkt echter waar!

Waarachtigheid

Vandaag is het 3 maart en de eerstekamer verkiezingen zijn volop in de aandacht. Ik zet de t.v. zo min mogelijk aan, omdat het zoveel van hetzelfde is en omdat ik er mismoedig van word. Ik ben gefascineerd door de retorische middelen die de politici gebruiken om hun ideologieen te verkopen.
Ik snap domweg niet wat men zegt, ik bedoel...