Herman was zionist en emigreerde vlak voor het uitbreken van WO2 naar Palestina om daar als bouwtekenaar en opzichter in dienst van het Britse leger te werken. Hij kon nog net met de laatste boot mee. Het zionisme was een politieke beweging die zich tot doel stelde joden overal verspreid in de wereld ertoe te bewegen zich in Israël te vestigen. Uiteindelijk zou het zionisme, mede in samenhang met WO1, in belangrijke mate bijdragen tot de stichting van de Staat Israël in 1948.
Herman vond de zionistische ideologie indertijd prachtig. Wat was er mooier dan om een land met gelijkgestemde mensen met vereende krachten van de grond af op te bouwen. Als opzichter werkte Herman nauw samen met de Palestijnen in een prettige verstandhouding.
In 'zijn boek Jood in Palestina' lezen we over deze situatie en de ontspannen omgang tussen de Joden en Palestijnen in de tijd voor de onafhankelijkheidsoorlog van 1948. Het is een sfeer waar we ons tegenwoordig niets bij voor kunnen stellen. Sluipenderwijs kwamen de verhoudingen tussen Joden en Palestijnen echter steeds meer onder spanning te staan. Herman beschrijft op een gevoelige manier wat de toenemende beheersingsmaatregelen van het zionistische beleid betekende.
Met het Zionisme in het vaandel van de de naoorlogse ontwikkelingen ging Herman dan ook steeds minder betrokkenheid voelen. In 1948 keerde hij terug naar Nederland.
Herman zou de huidige opstelling van de staat Israel krachtig afgekeurd hebben.
Hierbij post mortem mijn eerbetoon aan vriend Herman!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten